İnsan Hayatı Üzerine

Bu tgrt kanalinda evliyalarin hayatlarini anlatan belgesel yayinlaniyor.Son 2 senedir, kaftaniyla carsida bagirarak ciger satan  nefsini kirmaya calisan Aziz Mahmud Hudai Efendiye kafayi takmistim.Hep gidecegim dedim, tatilde plan yaptim yine gitmedim. O dik yokusu cikmaya niyetlenen, gidecek olup da erteleyen yine ben.Hatta birisine gittim yerini cok iyi bilirim diye hava bile atmis, yalan soylemistim.

30 Agustos günü Uskudara gittim gezdim gezdim ve donerken aklima geldi kime sorsam yanlis tarafa yonlendiriyor. Navigasyonu actim.Yine bulamadim harita  beni döndürüyor, susadim, canim siddetle çay istedi.Hatta baska sefer geleyim dedim onume cilan sokak arasinda bir.yere oturdum cay.geldi kafami kaldirdim, yolun karsisinda dik yokusta kocaman harflerle turbedeki zatin ismi yaziyor.

Bu sene alan degisikligi icin cok dua ettim, bu velileri duamda vekil kildim.Haci Bayram, Aziz Mahmud Hudai, Seyyid Burhaneddin Efendi.Katir yükü kitap okumuşlar, insanlari incitmemişler.

Bu tgrt kanalinda evliyalarin hayatlarini anlatan belgesel yayinlaniyor.Son 2 senedir, kaftaniyla carsida bagirarak ciger satan  nefsini kirmaya calisan Aziz Mahmud Hudai Efendiye kafayi takmistim.Hep gidecegim dedim, tatilde plan yaptim yine gitmedim. O dik yokusu cikmaya niyetlenen, gidecek olup da erteleyen yine ben.Hatta birisine gittim yerini cok iyi bilirim diye hava bile atmis, yalan soylemistim.

30 Agustos günü Uskudara gittim gezdim gezdim ve donerken aklima geldi kime sorsam yanlis tarafa yonlendiriyor. Navigasyonu actim.Yine bulamadim harita  beni döndürüyor, susadim, canim siddetle çay istedi.Hatta baska sefer geleyim dedim onume cilan sokak arasinda bir.yere oturdum cay.geldi kafami kaldirdim, yolun karsisinda dik yokusta kocaman harflerle turbedeki zatin ismi yaziyor.

Bu sene alan degisikligi icin cok dua ettim, bu velileri duamda vekil kildim.Haci Bayram, Aziz Mahmud Hudai, Seyyid Burhaneddin Efendi.Katir yükü kitap okumuşlar, insanlari incitmemişler.

Aziz Mahmut Hüdayi'nin mescidinde namaz kılmayı Allah nasip etti. Kendisinin türbesinde yazılı şu duayı okudum:“Yâ Rabbî! Kıyâmete kadar bizim yolumuzda bulunanlar, bizi sevenler ve ömründe bir kere türbemize gelip rûhumuza Fâtiha okuyanlar bizimdir.Bize mensub olanlar, denizde boğulmasınlar; âhir ömürlerinde fakirlik görmesinler; îmanlarını kurtarmadıkça ölmesinler; öleceklerini bilsinler ve haber versinler ve de ölümleri denizde boğularak olmasın!..” diye duâ eyledi. Âmîn bi-adedin lâ yuhsâ.

"Biz aslında karşımızdaki insanı sevmiyoruz".
Onun bizde yarattığı duyguyu, heyecanı, hissi seviyoruz.
"Sevgiyi değil sevilmeyi seviyoruz.
İşte insan bu kadar bencil.."

Hayat, bize verilen günlerin toplamından çok o günlere sığdırdığımız anlamların hatırasıdır.

     Umut; iyi ama olma ihtimali düşük olan isteklerimizin gerçekleşeceğine, çok güçlü bir şekilde inanmaktır.
    Gerçekleşmediği zaman da bunda bir hayır olduğuna, öncekinden daha güçlü bir şekilde inanıp kabul etmektir.

İnsan hayatı, ne kadar yaşadığınla değil; geride bıraktığın güzel izlerle anlam kazanır. Çünkü zaman geçer, yıllar unutulur; fakat bir insanın gönlünde bıraktığın iyilik, ömürden daha uzun yaşar.

      Canı çok yakılmış birinin durumu vahim görünebilir. Ama fevkalade bir avantaj elde etmiştir aslında.

     Bundan sonra hiçbir söz, hiçbir eylem, hiçbir haksızlık, hiçbir zulüm canını yakmayacaktır.

Bazen bir tebessüm, bazen içten söylenmiş bir söz, bazen de karşılık beklemeden yapılan küçük bir iyilik, bir insanın hayatında düşündüğümüzden çok daha büyük izler bırakabilir. İnsan, sahip olduklarından çok paylaştıklarıyla, sevgiyle dokunduğu gönüllerle ve ardında bıraktığı güzelliklerle hatırlanır.

Kırk yama gibidir her birimizin hayatı.
Her anımıza bir hatıra daha yamarız.
Biriktiririz acılarımızı, mutluluklarımızı...
Buna da; Tecrübe deriz...

Her insanın yüzünde görünmeyen bir hikâye, yüreğinde kimsenin bilmediği yaşanmışlıklar vardır. Bu nedenle insanı yargılamadan önce, taşıdığı sessiz yükleri anlamaya çalışmak gerekir.

     Yaşadığımız her şeyin sınav olduğunu bilmek ve ona göre davranmak...
İşte bu, çok az kişinin başardığı bir şeydir.

Ömür geçer, makamlar ve maddi şeyler geride kalır; insanın yüreklerde bıraktığı iyilik, merhamet ve güzel hatıralar yaşamaya devam eder.

"Haklı olmaya çalışmak yerine iyileştirici olmayı deneyin. Birine inanmak, hayata tutunmaya çalışmak, yorulduğu şeylerden bahsetmek, konuşmak, kendini ona açmak, tanımak ve güvenmek zaten yeterince güç.."

    Eleştirildiğimiz sözlerimiz, eylemlerimiz, davranışlarımız, işlerimiz vardır.
     Aslında bu eleştiriler acımasızca da olabilir. Bu eleştirilerin haklı ya da haksız olma durumları en iyi şekilde değerlendirilebilir:
  Eleştiri doğruysa; kendimize gelmek, o hatadan vaz geçmek, eleştirenin bize olan sevgisini saygısını görmek mümkün olacaktır.
    Eleştiri haksızsa; eleştiride bulunana bunu nazikçe anlatmak ve ikna etmeye çalışmak, ısrar ediyor ve bunu art niyetle yapıyorsa kul alacaklısı olmak,  kasten değil de yanlış anlama nedeniyle yapılmışsa o kişiyi kaybetmemek, art niyetli olanı bile hoş görüp olgunlaşmak.

   Elestinin haklı ya da haksız olması farketmiyor. İstersek yukarıda belirttiğim gibi her ikisinden de olumlu sonuçlar çıkarılabilir.
   Eleştirilerin haklı ya da haksız olması her ne kadar günümüzde göreceli olsa da sağlam bir vicdan süzgecinden geçirildikten sonra, eleştirinin haklılığının olup olmadığina daha doğru karar verilir kanımca.
   

Hayatta sahip olduğumuz en uzun şey kıymetini en geç anladığımız kısa bir yolculuk gibidir. Dün geride kaldı, yarın ise henüz elimizde değil; bize verilen tek gerçek zaman, şu andır. İnsan çoğu zaman ömrünü daha iyi bir günün gelmesini bekleyerek tüketir; oysa hayat, beklediğimiz günlerden değil, yaşadığımız anlardan ibarettir.
Bir gün geriye dönüp baktığımızda ne kadar kazandığımızdan, hangi makamda bulunduğumuzdan ya da kaç şey satın aldığımızdan çok; kimin gönlüne dokunduğumuzu, kimin duasında yer aldığımızı ve ardımızda nasıl bir iz bıraktığımızı hatırlayacağız. Çünkü insanın dünyadaki gerçek mirası malı değil, bıraktığı güzel ahlâk ve güzel hatıralardır.
Bu yüzden hayatı ertelememek gerekir. Sevdiklerimize sevgimizi söylemeli, kırdıklarımızdan özür dilemeli, iyiliği yarına bırakmamalı ve elimizdeki zamanın kıymetini bilmeliyiz. Zira hayat, bize verilmiş bir emanet; her geçen gün de o emanetten eksilen bir sayfadır.
Ömür, ne kadar yaşadığımızla değil; yaşadığımız zamana ne kadar anlam kattığımızla ölçülür. İnsan dünyadan geçtiğinde geriye kendisi değil de insanlarda bıraktığı iz kalır.