Vaz geçmek...
Bırakmam dediklerimizden, asla çiğnemem dediğimiz kırmızı çizgilerimizden, kendimizden daha çok düşündüğümüz birinden, amaçlarımızdan, isteklerimizden, ihtiyaçlarımızdan....
Her biri vaz geçilmeyecek değerlerdir bizim için.
Ama şartlar, zorunluluklar, hastalıklar, sıkıntılar, stresler vaz geçmeye zorlar o değerlerimizi.
Bir anda olmaz elbette vaz geçmek. Önce esnetilir zihnimizdeki kurallar, sınırlamalar, ilkeler....
Sonra erteleme yolu denenir zaman kazanmak ve çözüm bulmak için.
Tüm çabamıza rağmen bulunmuyorsa bir çözüm; katî çözüm gibi görünen vaz geçme yolu seçilir istemeden olsa da.
Kim bilir zor karar verilen ve uygulaması elem dolu bu vaz geçme eylemi lehimize olacaktır:
İnsanlığa yararlı eylemler için stresimizi yok edecektir.
Daha sağlıklı ve huzurlu bir hayatımız olacaktır.
Başkalarını mutlu edecek, sorunlarını giderecektir.
Hayat sınavını kazanmamıza vesile olacaktır.
Zamanımızdan ve enerjimizden tasarruf sağlayacaktır.
....
....
....
Yine de asla vaz geçilemeyecek değerler vardır elbette. Maalesef göreceli olan değerlerin sayısı da günümüzde giderek artmaktadır.
Vaz geçtiğimiz ne olursa olsun ama hakkımızda hayırlısı olsun.
Bu, vaz geçmekten daha değerli olsa gerek.
