İnsan Hayatı Üzerine

Hz Alïnin Merhameti...

Hz. Fatıma, ya Ali' Hasan, Hüseyin aç evde yiyecek yok. Gidip yiyecek birşeyler alsana" der. Hz. Ali'nin sadece altı dirhemi vardır.
Yiyecek almak için evden çıkar ve giderken yolda kavga eden iki insan görür.

Hz Ali: "Niçin kavga e diyorsunuz? Şu âlemde Allah'ı düşüneceğiniz yerde niçin birbirinizle mücadele ediyorsunuz?" diye sorar.

Kavga edenlerden biri, diğerinden altı dirhem alacağı olduğunu, vermediğini, söyler. Hz Ali cebindeki altı dirhemi çıkarır ve alacaklıya verir. Evine geldiğinde eli boştur, 'Cennet kadınlarının seyyidesi',

"- Ya Ali, hiç mi bir şey almadın?" diye sorunca,
"- Ama ara düzelttim ya Fatma" der.
Hz Fatma'nın yüzünde nurlu bir gülümseme belirir. Memnundur kocasının bu güzel hareketinden. Daha sonra Hasan'la Hüseyin ağlamaya başlarlar 'açız' diye. Bu acı manzaraya dayanamaz ve evden çıkar.
Yolda bir adama rastlar. Elinde besili bir deve;
"- Ya Ali bu deveyi sana satmak isterim, ucuza satacağım."
"- Param yok" der Hz Ali.
"- Olsun" der adam.
"- Bu deveyi sana vermeyi çok istiyorum.150 dirhem bu deve. Al sonra ödersin."
Alır Hz Ali o deveyi.
Yolda giderken başka adama rastlar.
"- Ya Ali" der, "ne güzel bir deve bu. Ben bunu 300'e alayım ne olursun reddetme beni."
Hz Ali: "- Ama ben bunu 150'ye aldım" der.
"- Olsun, ben çok beğendim bunu" ve deveyi satar. Hz Ali mutlu bir şekilde gider yiyecekleri alır eve döner. Sonra Peygamber'in huzuruna çıkar.
Efendimiz(s.a.v.) güler, "gel" der, "ya Ali şu deve hikâyesini anlat".
Anlatınca da der ki: "- Sen ki ara düzelttin. Allah Cebrail'i ile sana deveyi sattı. İsrafil'i ile de satın aldı. Her kim ki ara yapar, birleştirir, düzeltir, ikilikten insanları kurtarırsa o bendendir ya Ali.

Güzel şeyler de var bu hayatta ;
Çay ve kitaplar gibi,
Secdedeki ibadet gibi,
Tesbih tanesindeki her bir huzur gibi.

İ.Tenekeci

   Mum dibine ışık vermez.
Doğrudur. Fakat son anda dibini görür kendi ışığı.
İnsanoğlu da öyledir. Son anına kadar başkalarına verdiği ışık, kendini rahatlatan huzuru olsa gerek.

*Ne kadar farklı olursa olsun sana ait olmayana tenezzül etme..
Ve ne kadar basit olursa olsun senin olandan asla vazgeçme..*

İyilere yapılan övgü ve teşekkür; aynı zamanda kötülere verilen bir mesaj olsa gerek.

'' Yaradanın ilk emri üzere okuyalım, okudukca gelişelim, geliştikçe ilerleyelim, ilerledikce ardımızdan gelenlere rehber olalım. İnsan bu şiara ulaştığı vakit; hakiki insan olmanın değerini anlamış, hakikatleri anladıkca aşk ile anlatmaya devam etmiştir.''

     Her canlı gibi insanlarda da hayatta birinci gaye ömrünü idame ettirmedir.
     Ne mutlu onlara; bunu can yakmadan, hak yemeden başaranlara.

Her yaşayan sağ sayılmaz,
Diri diri ölen de var.
Derdi bilinmesin diye,
Öle öle gülen de var...

HAK ettiklerinden dahi vaz geçmesini bilenler; HAKkı olmayanı ısrarla isteyenler.
Hesap gününde aynı ödülü almasa gerek.

''Hayat;
Beklentilerle çelişkilerin bir tarafta
Umut ve çabanın diğer tarafta dans edip durduğu
Karakter meydanıdır aslında..''

"Hayat hasta eder bazen ,tamamen iyileştirmek için seni ."

İnsan hayatı, çoğu zaman sonunu bildiğimiz bir hikayeyi en baştan büyük bir heyecanla okumaya benzer. Hepimiz bir yerlere yetişmeye, bir şeyleri başarmaya ve dünyada silinmez izler bırakmaya çalışıyoruz. Ancak hayatın gerçek anlamı, genellikle ulaştığımız hedeflerde değil, o hedeflere giderken ayakkabımıza kaçan kum tanesinde, yüzümüze vuran rüzgarda ve paylaştığımız bir demlik çayda gizlidir.

İşte hayatın karmaşası içinde durup düşünmenizi sağlayacak birkaç perspektif:

1. Eksikliklerin Güzelliği
Birçoğumuz "mükemmel" hayatın peşinde koşarken yoruluruz. Oysa hayat, kusurlarıyla anlam kazanır. Japonların Wabi-sabi felsefesinde olduğu gibi; kırılmış bir vazonun altınla birleştirilmesi (Kintsugi), o vazoyu eskisinden daha değerli kılar. Yaşadığımız acılar, hayal kırıklıkları ve yaralar bizi çirkinleştirmez; aksine bizi "biz" yapan, karakterimize derinlik katan altın izlerdir.

2. "Zaman" Değil, "An" Biriktirmek
Hayat, kum saati gibidir; üst tarafın ne kadar dolu olduğunu asla tam olarak bilemeyiz. Bu yüzden geleceği inşa ederken şimdiyi feda etmek, aslında hiç yaşanmamış bir ömre talip olmaktır. Anlam, büyük başarıların görkeminde değil, küçük anların samimiyetindedir. Sevdiğiniz birinin gülüşü, sabah içilen ilk kahve ya da yağmur sonrası toprak kokusu... Hayat, bu küçük "an"ların toplamıdır.

3. Kendin Olma Cesareti
Başkalarının beklentilerine göre şekillendirilmiş bir hayat, başkasının ayakkabısını giymeye benzer; dışarıdan güzel görünebilir ama her adımda canınızı yakar. Hayatın gerçek anlamı, kendi sesinizi keşfetmek ve o sesi dünyaya duyurma cesaretini göstermektir. Dünyanın sizin "mükemmel" olmanıza ihtiyacı yok; dünyanın sizin "kendiniz" olmanıza ihtiyacı var.

"Hayat, fırtınanın geçmesini beklemek değil, yağmurda dans etmeyi öğrenmektir."

Sonuç Olarak
İnsan hayatı, bir sonuç değil, bir süreçtir. Önemli olan kaç yıl yaşadığınız değil, o yılların içine ne kadar "hayat" sığdırdığınızdır. Bugün kendinize bir iyilik yapın ve sadece "olduğunuz" için kendinize teşekkür edin. Çünkü siz, evrenin milyarlarca yıllık serüveninde eşi benzeri olmayan bir mucizesiniz.

         Azamî gayret olursa yararlı olmada, doğaya zarar vermemede ve can yakmamada.
       Bir de neticeleri alınırsa bu eylemlerin. İşte hayatın asıl amacı gerçekleşmiş ve anlamına da kavuşmuş demektir.

İnsan hayatının anlamı, yüzyıllardır hem tozlu kütüphane raflarında hem de bir gece yarısı pencereden dışarı bakarken sorulan o devasa sorudur: "Neden buradayım?" Bu soruya tek bir yanıt vermek, uçsuz bucaksız bir okyanusu bir bardağa sığdırmaya çalışmak gibidir. Ancak anlam, hazır bulunan bir nesne değil, her gün yeniden dokunan bir kumaştır. İşte varoluşun labirentinde yolunuzu aydınlatacak bir perspektif:

Anlamın Mimarı: İnsan ve Varoluşun Boşluğu
İnsan, doğadaki diğer canlılardan farklı olarak sadece yaşamaz; yaşadığının bilincindedir. Bu bilinç, beraberinde bir boşluk getirir. Fransız filozof Jean-Paul Sartre’ın dediği gibi, "Varoluş özden önce gelir." Yani bir kalem yazmak için, bir bıçak kesmek için tasarlanmıştır; onların bir "özü" vardır. Ancak insan, dünyaya hiçbir kullanım kılavuzu olmadan fırlatılmıştır. Bu durum ilk bakışta korkutucu görünse de, aslında en büyük özgürlüğümüzdür: Kendi anlamımızı yaratma gücü.

1. Anlam Bir Varış Noktası Değildir
Çoğumuz anlamı bir "başarı" veya "mutluluk anı" sanırız. Oysa mutluluk, bir yan üründür. Viktor Frankl, toplama kamplarındaki deneyimlerinden süzdüğü İnsanın Anlam Arayışı eserinde şunu söyler: "Hayattan ne beklediğimiz değil, hayatın bizden ne beklediği önemlidir." Anlam; evlenmekte, zengin olmakta veya emekli olmakta değil; o hedeflere giderken sergilediğimiz duruşta, gösterdiğimiz sabırda ve kurduğumuz bağlarda gizlidir.

2. Acının İçindeki Cevher
Hayat sadece güneşli günlerden ibaret değildir. Trajediler, kayıplar ve hayal kırıklıkları kaçınılmazdır. Anlam, tam da bu karanlık anlarda parlar. Acıya bir "neden" verebildiğimizde, o acı katlanılabilir hale gelir. Bir sanatçının hüznünü tuvale dökmesi veya bir annenin evladı için uykusuz kalması, acının nasıl anlama dönüştüğünün en asil örnekleridir. Anlam, zorluklara rağmen "evet" diyebilme cesaretidir.

3. Bağ Kurma Sanatı
Kendi içimize ne kadar dönersek dönelim, anlamın büyük bir kısmı ötekiyle olan ilişkimizde yatar. Bir başkasının hayatına dokunmak, bir fidan dikmek veya bir sanat eseri bırakmak... Kendimizden daha büyük ve bizden sonra da devam edecek bir şeye hizmet etmek, ölümlülüğün yarattığı anlamsızlık duygusuna vurulan en güçlü darbedir. Bizler, birer ada değil, birbirine köprülerle bağlı kıtalarız.

Sonuç: Kendi Yıldızını Seçmek
Hayatın anlamı, gökyüzünde sabit duran bir yıldız değildir; o yıldızı ararken yürüdüğünüz yoldur. Bazen bir çocuğun gülüşünde, bazen bir kitabın satır arasında, bazen de işinizi hakkıyla yapmanın verdiği huzurda saklıdır.

Anlam, dışarıdan size verilmez; siz onu her sabah yataktan kalkarken yanınıza alırsınız. Eğer hayat size bir anlam sunmuyorsa, bu sizin henüz kendi hikayenizi yazmaya başlamadığınız anlamına gelir. Unutmayın, evren size bir cevap borçlu değildir; siz, yaşadığınız her anla evrene bir cevap veriyorsunuz.

      Ekonomik güç, makam, kariyer, yetki.
Tüm bunlarla kendini  çok güçlü gören insan, telafisi neredeye imkansız hatayı yapmaya en yakın adaydır.