Kendi Şiirlerimizi Paylaşalım

Kesere sap yaptım
iki sümüç bir tutam
Salaca mıh çakam da
Irahatça oturam

Benim değil ama Giresun ağzıyla şiirler yazıp bunu kitap haline getirmeye çalışan bir arkadaşın çalışması

Yaktiysan bu ateşi
Önce kendi bedenini at içine.
Kokusu memleketimin
İs tüten bacalarından çıkan
Siner mı yüreğimdeki yangının üstüne
Sinip de alır mı kan kokusunu
Memleketimin is kokusu.
Ey dünya aşıkları
Ölmek için şart nedir
Sermaye nedir
Muradim için şevk ateşi gerekir.
Ama bu diller
Ahraz...
Bu gönül
Kör...
Çocukluğumun kucağında
Üstü kirli,
Yalın ayak,
Bir fotoğraf,hayali
Bozulmuş deklanşör
Memleketimin is kokusu
Göğü eder kor...

Dillere pelesenk olan sevgi
Sıska bi zamandan muaf şimdi
Yorgun mevsimler dalmış gözlerin içine
Bi düş
Bi umut parıltısı ararken
Gönül testisi devrilmiş
Toprağa incinmişliğin suyu akıyor
Yokluğu şaha kaldırırken.....

İnsanlıktan yine sınıfta kaldık
Kopyası,torpili yok ömrün...
Alınası  mutluluğu  malda sandık
Bir saman alevi kadar ancak cürmün....

...
Sabahın yedisinden gecenin onbirine,
Dünyadan habersiz
Tutam tutam kağıt verilmiş ellerine.
Hangisi farklı ki
Al birini vur ötekine!
Aaah, ah benim memleketimin
Evine faydası olmayan babaları;
Bilmiyorum ki nasıl anlatacağım çocuklarıma
Elleri gül kokan nur yüzlü o babaları!

15 Ocak 2017/Sarıkaya

her yağmur anafikrini suskun teyelleyen
bir mektup kalbimize yollanan
 hem ürpertidir unutulmak gibi 
sararır şiir  gövdesi
pencere önü bekleyiş  çoğaltan
kalır ey gönül çiçeklenmeler
söz yutkunmaktır
 

sararsa güz sarar bizi şimdi
aşkın dibe vurmuş neftiliğinde
yönümüz suskuyla tezhiplidir aşka
vekaleten yaşadığımız ne varsa..
özlem, yol, kavuşma,
güller artık eskisi gibi
günleri kovalamıyor
nerdesin..günler kış büyüsü kıskacında

bir divan aldım kendime
kelimeler ıslak  gündönümü kalbin
güz döndü mü pencerelerden
el dağılmış gül sönmüş yol 
adını yoklukla sınamış böl
şiire çırpıntıları vakit
kapı aralığından 
en eski aşkı sunacağım sana..

Gelmezsen
Bulutta gizli gizli saklanan yağmurdan
Yıldızsız gökyüzünden
Geceyi kaplayan húzünden
Ne farkın kalır

Bulutlara dokunsam
Önce yüreğim ağlar.
Pırılltı güneşten
Kanatlar  senden.
Uçsuz bucaksız bir yol
Nereye dönsen
Kanayacak yaralar.

Eğil de bir bak neresindesin ömrün
Kalan mı eksik giden mi fazla.
Son demidir bu ,şu bahtsız günün
Ölüm mü korkak,yoksa hayat mı yasta.
Ya gül bahçesi edersin ya da solar gönlün
HER ŞEY İÇİNDEKİ CANDAN ÖTE CANDA...

gece bizden

gözleri büyümüş insanlar ülkesinin
unutmakla boşvermek arası bir yerinde
aklımdan geçirip temizliyorum seni

adını fısıldayan her şey yoldan çıkıyor
başparmakla şehadet parmağı arası bir şey
küçücük ama bir çocuğa da ağır geliyor

yüreğimi katlayınca marşım dilimde:

bırak, elimizden tutanların olsun ellerimiz
avuçlarımız, avuç açtıklarımızda kalsın
bırak vursun boynumuzu, boyun eğdiklerimiz
ayaklarını topla ve düş yola
öksüz bırak aklını didikleyen ne varsa
bulalım gece bizden ne saklıyorsa

dünya nigehban sanma ki
şimdi biz kalabalık
ikiden bir çıkan yalnızlık
elde var  yüzün bu  aşk başlığında
bahsi kapatalım
gökyüzü dağınık bekler ırmaklarda
saman kağıda kadim acılar allayıp pullayan
son kullanma tarihi geçmiş 
kalbim yeri yurdu olmadan yaşanmış
kendime bir cümle arasam bulsam

dem tutmaz şiirler 
suskuyla tezhipli muhal
denize kıyısı olmayan kentler gibi 
kurgulanmış yalnızlık 
nice yalnızlık adına lal

Gün tutulmasından
Gece tutunmasına
Henüz olgunlaşmamış üşümelerim
Gölgelerden sızlıyor ruh
Teori ile pratiği  karışmış hayatın
Buz gibi
Güneşe bıraksak güneşte eriyor
Ellerimize alsak arasında eriyor
Yani işin aslı
Üç günlük ömrümüzü buz gibi erittik

gökkuşağı;
yağmurun hediyesiydi bana...
küçücük elleriyle tutup da yüreğimi,
yedi defa yedi renk sürdü ruhuma...

gökkuşağı;
yağmurun hediyesiydi bana...
küçücük elleriyle tutup da yüreğimi,
yedi defa yedi renk sürdü ruhuma...

Gökkuşağı görüp de uzaklara dalanlara selam olsun

Doğrulmaya çalıştıkça tepesine vurdular diyesiniz
Hayalleri vardı
Artık yok
Bilesiniz..