Sevdiğimiz Şiirler

ışıkları kapatın lütfen





...
Işıkları kapatın lütfen
karanlığın içinden bir mucize çıkacak
az sonra
mevzilenmiş köşe başı siyahlıktan



elleri küçük kadınların
şımarık gülüşleri geçerdi
sokağın şeffaf duvarlarına sızarak
ıslık çalardı
kırmızı dudakları büzüşür
el çırparak eşlik ederdi
bilindik bir şarkıya
ya da kendince uydurduğu masalın
akortsuz mısralarına...



ellerim diyorum joêlla
Bir el-in acısı bu kadar mı batar kalbin ortasına
Kokusu bulaşırken parmaklarıma
gri dumanı yakarken gözlerini
kokusu sinince y-önüme
sarımtırak yaprak dökümü
ağaçlarla çevrili beyaz bir yolda
ateşi dilimin ucunda
volta atmaya devam ederken
kokusu diyorum...
kokusu olmasa bir portakalın...
çiğnediğim karanfil dilime pelesenk
ağzımın orta yerinde
acı bir başlangıcın hikayesini yazarken
ney çalıyor gecenin üçte birinde



masum bir bakış giydirdiler bize joêlla-
gözlerimizde yarı aç bir sürme,
üzerimizde çıplak giysiler.
Ayağımızda çamurlu desenler
ellerimizde yabancı bir el
dilimize bal çaldılar fark ettirmeden
suçlu olmayı kabul etmeyip
kendini hep haklı görenler...



gece olunca daha bir sancıyor göğsüm.
"saat kaçı kaç geçiyor?" soruyorum ay’a .
Bir daha sesleniyorum.
ay bu gece de ahraz bana
...
Farkında mısın joêlla
tırnağımın içinde huysuz karıncalar
ateş böcekleri ağlıyor
toprak kan kokuyor
sesimde garip bir çığlık
"yetişin!" annem ölüyor


yollarım kapalı joêlla.
Ayağım gitmez.
Türküm yanıktır,
dilim söylemez.
Notalar eksik
her biri bir âşık kaburgasında yarı çıplak nöbette.
Çünkü bilirler ki her sevda çekenin
suskun bakışlı kuşlar tüner diline...
...



SULTAN HÜRREM

SENİN ŞİİRİN

Bilinir her kış güneşe hasrettir,her bahar çiçeği bekler
Beyhude maceralar yerine,hep seni özlemek ne güzel.
varsın hep seni arasın bu gönül,seni arasın bu gözler
Varlığında sevinmek başka,yokluğuna üzülmek ne güzel

İsterse olmasın kalbinin köşesinde bana bir damla yer
Başka birine bakmayacak sana bakdığı gibi bu gözler
Sen başka,ben başka diyarda yaşaycaksak eğer
Seni unutmadan damla damla erimek ve ölmek ne güzel

Ne güzel sensiz kış ortasında üşümek ve kışı yaşamak
Sensiz kalabalıklarda yalnızlığı hayalinle paylaşmak
Serseri rüzgalar önünde savrulan saçlarını okşamak
Yalnızlık cehenneminde seni düşünmek ve gülmek ne güzel

Durmasın yalnılık türküsü çalsın plaklarda...Durmasın
Varsın kalbimin derinliklerinde bir aşk meşalesi yansın
Bütün iyilikler senin olsun,kötülükler bana kalsın
Seni bir gül bahçesinde hayal etmek ,mutlu bilmek ne güzel

Çok uzaklardasın,göklere taht kurmuşsun sana ulaşamam
Sana verecek neyim varki,bir kuru sevgiyi paylaşamam
Kudretim yetmiyor a güzelim,bu kadar engeli aşamam
Seni tahdında bırakmak ve hep denizi taşlamak ne güzel.

İnan tek şeyim kalmadı hayatta sımsıkı sarılacak
Birgün inanıyorum bu aciz beden toprağa karışacak
Bende sana çok şey değil sadece aşkım kalcak
Korkma,tabut tek kişiliktir,seni bırakıp gitmek de güzel...

Yine

 Bitti temmuz, yine bitti
 Kırlangıçlar çekip gitti, yine gitti
 Kaldık yine kaygularla başbaşa yine kaldık

 Yarın yine yapraklar, yarın yine yağmurlar
 Ardından yine soğuk, ardından yine tipi
 Yine palto, yine gocuk, yine odun, yine kömür
 Yine sövgü karakışa, yine bahara selam

 Ederler yine tombul, gelirler yine cılız
 Kiralar yine azgın, kuyruklar yine dilsiz
 Yine mızmız sıkıntı, yine hep vıdıvıdı
 Yine hep televizyon, yine hep ortadoğu

 Uykular da beter yine, uykular da kara kuru
 Yine bezgin sabahlar, yine yılgın akşamlar
 Yine hep dalavera, yine hep o kuruntu
 Yine umut, yine düş, yine hep bekleroğlu

 Ama belki kış da güzel
 Ama belki kar da güzel
 Ama insan olana

Hasan Hüseyin Korkmazgil

Dostluğumuz güzel bir kuştu
Alkanat morkanat belalı bir kuş
Alkanat morkanat pahalı bir kuş
Otuz yıl nuh demiş kafeste durmuş
Kadrini bilmemişiz uçmuş
Uçar ayak olmayacak yerlere sıçmış
Oluyor böyle şeyler oluyor
Canıma değdikçe canım acıyor
Elime değdikçe elim yanıyor
Çok uzaklarda bir yer kanıyor
Ya olduğun gibi görün diyor
Ya göründüğün gibi ol
Dol karabakır
Dol karabakır
Dol karabakır

Olur mu böyle olur mu?
Olur
yersiz bir çalım bir azamet
Siktirici bir çalım
Şaşı bir kibir
Bir afra bir tafra
Ciğeri beş para etmez yersiz bir gurur
olur böyle şeyler olur
Gururun bu kadarı ebegümecinde de bulunur
Dostluk dediğin güzel bir kitap
Hava gibi
Su gibi
Ekmek gibi
Vazgeçilmez bir tad
Sonuna kadar dayanmak şart
Dostluk dediğin eşsiz bir kitap Sevmediğn sayfaları varsa
Atla
Sayfayı kökünden yırtmak şart mı
Dostluk dediğin kiralık at mı
Dostluk dediğin taksi mi
Dilediğin zaman açan mı
Dostluk dediğin çok nazlı bir kuş
Kapıp da kaçan mı
Gözünün bebeği gibi korumak marifet
Dostluk dediğin nadir bir kuş
Huyuna suyuna dikkat
Bir kez kuyruğu titretti mi
Diriltene mükafat

Oluyor böyle şeyler oluyor
Her ahbaba dost denmiyor
Gitti mi bir kez gelmiyor
Dostluk dediğin nazlı bir kuş
Her kuşun eti yenmiyor
Dol kara
Dol bakır
Dol

Dostluk dediğin filfilli fistan
Her Allahın günü giyince insan
İster istemez aşınıyor-eskiyor-inceliyor
Eskidikçe tadına doyulmuyor
Nazdan nazik oluyor

Çiniden bilezik-
Bizler kadrini bilmedik
Hıyarca davrandın mı tuz buz-
Paramparça dostluğumuz

Bedri Rahmi Eyüboğlu

gölgen buz üstünde
 temkinli adımlarla uzaklaşıyor
 gidebileceği yere kadar
 benimle
 
öteki mahpusuyuz kapatıldığımız hapishanenin
 yoğunlaştırılmış sessizlik gerek
 katlanmak için
 birbirimize
 dayanırcasına
 yaslanıyoruz sessizliğimize
 
gölgen buz üstünde
 kayaların kıyılarına çarptıkça
 denizin kuzey çehresi
 ışığın kısık dili
 ile yüzleşen iç denizler
 ağdaki kelimeler kadar
 sessizlik diyoruz buna
 
ve yontuyor buz çekici
 taşıl soğuğunda kendi imgesini
 
Zamanın akşamı kapıyı aralıyor
 yenilginin tanıdık kıldığı pişmanlıklara
 
gölgen buz üstünde bana doğru yaklaşırken
 sırtından vurulduğu yerden yırtılıyor sessizlik:
 Aaahh!
 
Murathan Mungan
 

" YÜREK KAZALARI "

Tren üzerinden geçerken,
Elin kolun bağlıdır birşey yapamazsın ya,
Hani,
Acı çekildiği anda tam hissedilmezmiş,
Geçip gidince,
Kalkmaya yeltenirsin,
Ve acılarını tazelersin iyileşmeye çalışırken...

Kırıkların sızlar, yaraların kanar,
Bedenin değil, ruhun acır artık,
Büyük felaket atlattığını,
Trenin ardından bakarken anlarsın,
Şayet...
Hayattaysan
Ve,
Olanları anlayacak kadar aklın kaldıysa...

Yada,

Çırpınıp,
Kendini kurtarmaya bakarsın suya düştüğünde,
Ancak kıyıya çıktığında ve nefes nefese kaldığında anlarsın,
Meselenin hayat memat meselesi olduğunu,
Suyun derinliğini, tehlikelerini,
Kendini kurtardıktan sonra idrak edersin,
Ve biliyor musun?
Bir daha aynı şeyi yaşamak korkutur,
Başına gelecekleri bilirsin çünkü...

Sonra...
Bana birşey olmaz deme,
Yanımdan geçer gider deme.,
İnsanoğlu döner gelir,
Dert bu büyürde gelir,
Taş deme seker de gelir,
Kurşun hiç deme, namlu ağzından çıkarda gelir...

Sen yüreğini ferah tut,
Her dert gölgesinde dermanıyla gelir...

Seçil Nimet

Kimsesiz Hiç Kimse Yok

Hiç kimse yok kimsesiz
Herkesin var bir kimsesi
Ben bugün kimsesiz kaldım
Ey kimsesizler kimsesi
*******
Kimse aradığım yollarda
Kimsesizlik kimsem oldu
Dinsin artık hicranın cana
Kimse aradığım yollar
Kimsesiz kimselerle doldu
 
Avnî (Fatih Sultan Mehmet)

O olmazsa yaşayamam
 O olmazsa yaşayamam.” demeyeceksin.
 Demeyeceksin işte.
 Yaşarsın çünkü.
 Öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki.
 Çok sevmeyeceksin mesela.
 O daha az severse kırılırsın.
 Ve zaten genellikle O daha az sever seni,
 Senin O’nu sevdiğinden.
 Çok sevmezsen, çok acımazsın.
 Çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsın hem.
 Çalıştığın binayı, masanı, telefonunu, kartvizitini…
 Hatta elini ayağını bile çok sahiplenmeyeceksin.
 Senin değillermiş gibi davranacaksın.
 Hem hiçbir şeyin olmazsa, kaybetmekten de korkmazsın.
 Onlarsız da yaşayabilirmişsin gibi davranacaksın.
 Çok eşyan olmayacak mesela evinde.
 Paldır küldür yürüyebileceksin.
 İlle de bir şeyleri sahipleneceksen,
 Çatıların gökyüzüyle birleştiği yerleri sahipleneceksin.
 Gökyüzünü sahipleneceksin,
 Güneşi, ayı, yıldızları…
 Mesela kuzey yıldızı, senin yıldızın olacak.
 “O benim.” diyeceksin.
 Mutlaka sana ait olmasını istiyorsan bir Şeylerin…
 Mesela gökkuşağı senin olacak.
 İlle de bir şeye ait olacaksan, renklere ait olacaksın.
 Mesela turuncuya, yada pembeye.
 Ya da cennete ait olacaksın.
 Çok sahiplenmeden,
 Çok ait olmadan yaşayacaksın.
 Hem her an avuçlarından kayıp gidecekmiş gibi,
 Hem de hep senin kalacakmış gibi hayat.
 İlişik yaşayacaksın.
 Ucundan tutarak…
 

Cebeci Istasyonu Ve Sen


Cebeci Istasyonunda bir aksam üstü
 Incecikten bir yagmur yagiyordu yollara
 Yeni bastan yasiyorduk kaderimizi
 Sicak bir kara sevda
 Yüregimizin basinda bagdas kurup oturmustu;
 Acimsi, buruk.
 mühürlenmisti agzimiz bir sessizlik içinde
 Sessizligi üstümüzden atamiyorduk
 Bir saçak altinda kararsiz, yorgun
 Saatlerce duruyorduk
 Kimse görmüyordu bizi

 Cebeci Istasyonunda bir aksam üstü
 Yeni bastan yasiyorduk kaderimizi
 Cebeci Istasyonunda bir aksam üstü
 Bir baska türlüydü bu insanlar
 Sen bir baska türlüydün
 Gözlerin yine öyle bir bilinmez renkteydi
 Gözlerin gözlerimde erimekteydi
 Bir mermer heykel gibi yanimda duruyordun
 Beni birakma diyordun

 Meyhane sarhoslari gibi sirilsiklam
 Bir yalnizlik duyuyorduk
 Agliyordun, agliyordun...

 Cebeci Istasyonunda bir tren
 Nefes nefese soluyordu
 Gerilmis bir keman teli gibiydik

 Ankara Kalesi'nde bir eski çalar saat
 Bilmem kaça vuruyordu
 Bir yagmur yagiyor inceden ince
 Içimizdeki binbir düsünce
 Harmanlar misali savruluyordu
 Islanmis bir ceylan yavrusu gibi
 Tiril tiril titriyordun
 Gitsek gitsek diyordun.

 Yüregimin atisindan deli gönlümce
 Siril siklam, paramparça, permeperisan
 Türküler söylüyordum
 Agliyordun, agliyordun...

 Simdi, simdi seni düsünüyorum
 Cebeci yollarinda rüzgarlar esiyor, serin
 Paramparça düsmüs gönül ufkuma
 Iki yildiz gibi gözlerin
 Gel Ey cigerime saplanan hançer
 Gel ey yüregime oturmus kursun
 Göçmen kuslar gibi çok uzaklardan
 Gel artik
 Ne olursun


Yavuz Bülent Bakiler

ACILAR DENİZİ

Ben acılar denizinde boğulmuşum
 İşitmem vapur düdüklerini, martı çığlıklarını
 Dalgalar her gün bir başka kıyıya atar beni
 Duyarım yosunların benim için ağladıklarını
 
Ölüyüm çoktan, bir baksana gözlerime
 Gör, içindeki o kanlı cam kırıklarını
 Bu ne karanlık, bu ne zindan gece böyle
 Bütün gemiler söndürmüş ışıklarını
 
Ben acılar denizi olmuşum, yaklaşma
 Sularım tuzlu, sularım zehir zemberek
 Baksana;herkes içime dökmüş artıklarını
 
Bu karanlık bitse artık, bir ay doğsa
 Bir deli rüzgar çıksa; alıp götürse
 Yılların içimde bıraktıklarını...

ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN

BELA ÇİÇEĞİ

Alsancak garı'na devrildiler
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu

Hiç kimse tanımıyordu kimdiler
Gece garın saati bela çiçeği
Üçüncü mevki bir vagona bindiler
Anlaşıldı erkeğin gideceği
Bir şeyden vazgeçmiş gibiydiler
Bir türlü karısına bakamıyordu

Ayaküstü birer bafra içtiler
Gece garın saati bela çiçeği
Şimdiden bir yalnızlık içindeydiler
Karanlık gelmişi geleceği
Birdenbire sapsarı kesildiler
Vagonlar usul usul kımıldıyordu 

                                ATTİLA İLHAN

Sen türkü yak ben mermi


gökten zembille inen sadece aşktir
ve ölüm daha şık durur bronz bir tende
her daim sıfır kilometre bir gün var önümüzde
gir ve ortalığı karıştır.

ah diyorum, ahi bilir misin sen
dünya dedikleri gömgök bir yatır
nereden bilmiş beni, röntgeni icat eden
otuz yıl yaşadım elde var sıfır.

git ve körünü öldür, bitsin artık nazları
şöförlerin kurşunlaması gibi birtakım tabelaları
iştah kabartan ne varsa iste onları
vurmak, her insana yakışır.

dünya küçük demişlerdi, nerdesin
kuyruğunu bırakması gibi bir kertenkelenin
kim böyle orta yerde bırakır
ve yazmaz birkaç satır.

bana günahtir,
nereye gidersem orası senin yurdun
çünkü aklımdan çıkmıyorsun.

Ibrahim Tenekeci

Öğretmenin Hikayesi

Sene başlar seminerle
Tatil varmış hani nerde
Bir dert vardır artık serde
İşi çok zor Öğretmenin..

Başlıyor toplantılar
Günlük, yıllık planlar
Sayfa sayfa imzalar
İşi bitmez Öğretmenin..

Sınıflarda gürültüler
İdareden duyurular
Sözlüler ve yazılılar
Kafası güzel Öğretmenin..

Sınıflar kırk-elli kişi
Sıkmak zorunda dişi
Okulda o bilirkişi
Aklı uçuk Öğretmenin.

Kaynaştırma paylaştırma
Çalışkanı yarıştırma
Karmaşayı ayrıştırma
Başı dertte Öğretmenin..

Nöbette ses denemesi
Ses yetmezse düdük sesi
Beş dakika çay molası
Nefesi kesik Öğretmenin..

Rehberlik ve sosyal kulüp
Öğretmen bir sinirden küp
Şu kadere boyun büküp
Ömrü gider Öğretmenin..

Müfredatı yetiştirme
Altı çeşit not verme
Gel de kendini germe
Cefası çok Öğretmenin..

Veliler yok ortada
Sen olursun ana-baba
Yetmez bazen hiçbir çaba
Yüreği buruk Öğretmenin..

Derste durur saniyeler
Tenefüsler çabuk geçer
Tahammülsüz öğrenciler
Büyük derdi Öğretmenin..

Böyle böyle geçer sene
Artık sırada karne
Bir teselli yüreğine
Başarılar Öğretmenin..

Bakmayın bu sitemlere
Yetişir o her bir yere
Sevmeyi sevmiş bir kere
Yüreği kocaman Öğretmenin..

Çocuklarla çocuktur o
Masmavi bir ufuktur o
Yüreklere umuttur o
Yeri başka Öğretmenin..

İdealist ve çalışkan
Bakar göze öyle candan
Dertlense de ondan bundan
Kalbi temiz Öğretmenin..

Eleştirmek ayıp olur
Her bir derde katlanır
Bu meslek hep kutsaldır
Davası var Öğretmenin..

Hayatı öğretmeye
Sevmeyi sevdirmeye
Vatana can vermeye
Yemini var Öğretmenin..

--Mehmet GÖKCÜK- Beden Eğitimi Öğr. -İstanbul-

Gül âteş gülbün âteş gülşen âteş cûybâr âteş
Semender-tıynetân-ı aşka besdir lâlezâr âteş


Hemân ey sâkî bir sâgar tutuşdur dest-i dildâra
Gazabla bezme geldi şem'-i meclis-veş yanar âteş


Nesîm âteş çıkardı gonca-i çeşm-i ümîdimden
Bıraktı gülşen-i âmâlime berk-i bahâr âteş

Hayâl-i hasret-i hâlinle âh ettikçe uşşâkın
Şeb-i fürkatta her dem ahterân eyler nisâr âteş

Bana Dûzahdan ey meh dem urur gülzârlar sensiz
Diraht âteş nihâl-i dil-keş âteş berg ü bâr âteş

Mürekkebdir vücûdu tâ ezel yek-pâre sûzişden
Anâsırdan meğer uşşâka olmuşdur dûçâr âteş

Çerâğ-ı bezm-i hecri olduğum yapmış yakıştırmış
Gönül pervânesine vuslat âteş intizâr âteş

Beyân-ı sûziş eyler herkes isti'dâd-ı fıtrattan
Eder berceste âşık mısra'-ı rengîn çenâr âteş

Meğer kilk-i sebük-cevlânın olmuş germ-rev Gâlib
Zemîn âteş zamân âteş bütün nakş u nigâr âteş

Şeyh Galib

SENİ SAKLAYACAĞIM

Seni saklayacağım inan
Yazdıklarımda, çizdiklerimde
Şarkılarımda, sözlerimde.

Sen kalacaksın kimse bilmeyecek
Ve kimseler görmeyecek seni,
Yaşayacaksın gözlerimde.

Sen göreceksin duyacaksın
Parıldayan bir sevi sıcaklığı,
Uyuyacak, uyanacaksın.

Bakacaksın, benzemiyor
Gelen günler geçenlere,
Dalacaksın.

Bir seviyi anlamak
Bir yaşam harcamaktır,
Harcayacaksın.

Seni yaşayacağım, anlatılmaz,
Yaşayacağım gözlerimde;
Gözlerimde saklayacağım.

Bir gün, tam anlatmaya...
Bakacaksın,
Gözlerimi kapayacağım...
Anlayacaksın.
 
Özdemir Asaf