İnsan Hayatı Üzerine

"Bazen rüzgarın saçımı dağıtmasına,
yağmurun yüzümü ıslatmasına,
birilerinin kalbimi kırmasına
izin veririm sonra :
Saçımı toplarım
Şemsiyemi açarım.
Kalbimi kapatırım.
Hepsi bu.. "
                                 -Can Yücel

İnsan hayatı, bazen en büyük fırtınaların ortasında değil, en sessiz anlarda değişir. İşte hayatın döngüsü, kabulleniş ve umut üzerine kısa bir hikaye:
​Saat Tamircisi ve Zamanın Ruhu
​Kasabanın dar sokağındaki dükkanında, İlyas Efendi elli yıldır aynı masada oturuyordu. Önünde onlarca saat; kimisi durmuş, kimisi yanlış zamanı fısıldayan, kimisi ise sadece tozlanmış anılar...
​Bir gün dükkana genç bir adam girdi. Elinde eski, gümüş bir köstekli saat vardı. Sesi titreyerek, "Bunu tamir edebilir misiniz?" dedi. "Babamdan kaldı ama artık çalışmıyor. Sanki hayatım da bu saatle birlikte durdu."
​İlyas Efendi, büyütecini gözüne taktı ve saatin içine baktı. Sonra başını kaldırıp gence gülümsedi: "Evlat, bu saatin çarkları sağlam. Sadece fazla kurulmuş. Zembereği o kadar gerilmiş ki, hareket edecek yer kalmamış."
​Genç adam şaşırdı. İlyas Efendi devam etti:
​"İnsan hayatı da böyledir. Bazen her şeyi mükemmel yapmaya, zamanı zorlamaya, her anı kontrol etmeye çalışırız. Kendimizi o kadar çok kurarız ki, sonunda bir noktada kilitlenip kalırız. Durmak, bozulmak değildir; sadece bir nefes almandır."
​Hayatın Ritmi
​İlyas Efendi küçük bir cımbızla saatin o gergin yayını hafifçe gevşetti. Birkaç saniye sonra, dükkanın o sessiz havasında saatin düzenli kalbi duyulmaya başladı: Tik-tak, tik-tak.
​"Bak," dedi yaşlı usta. "Zaman akmaya devam ediyor. Ama hızla değil, kendi ritmiyle. Hayatın sırrı, yelkovanı kovalamak değil, akrebin o ağırbaşlı duruşunda huzuru bulmaktır."
​Genç adam saati eline aldığında, sadece babasının hatırasını değil, kendi hayatının da ağırlığını hafiflemiş hissetti. Dükkandan çıkarken gökyüzüne baktı. Dünya hâlâ aynı dünyaydı ama o, artık zamanla yarışmak yerine onunla birlikte yürümeye hazırdı.
​İnsan hayatı, bir saatin içindeki o karmaşık ama düzenli çarklar gibidir; bazen sadece biraz 'gevşemek' gerekir.

dünya sana kim oldugunu soracak, eger cevabi bilmiyorsan o söyleyecek.

"Gidemeyenlerin asıl derdi, gidememek değil
 kalamamaktır aslında."

Sevgi ve saygı, insan ilişkilerinin temelini oluşturan iki kadim sütundur. Biri kalbin kapılarını açan anahtar, diğeri ise o kapıdan içeri giren misafirin ağırlanma biçimidir. Biri olmadan diğeri eksik, biri olmadan diğeri korunmasız kalır.
​İşte bu iki değerin derinliğini ve aralarındaki kopmaz bağı ele alan bir makale:
​Ruhun İki Kanadı: Sevgi ve Saygı
​İnsanlık tarihi boyunca üzerine en çok konuşulan, uğruna şiirler yazılan ve savaşlar bitiren iki kavram vardır: Sevgi ve Saygı. Genelde bir arada anılsalar da, aslında her biri ruhun farklı bir ihtiyacına hitap eder. Sevgi, bir duyguyken; saygı, bir duruştur. Sevgi bir lütufsa, saygı bir mecburiyettir.
​Sevgi: Varlığın Özündeki Sıcaklık
​Sevgi, insanı hayata bağlayan en güçlü motivasyon kaynağıdır. Bir çocuğun gülümsemesinde, bir dostun bakışında veya bir çiçeğin açışında saklıdır. Sevgi, kabullenmektir. Karşınızdakini olduğu gibi, tüm kusurlarıyla ve eksikleriyle kucaklayabilme becerisidir. Ancak sevgi, doğası gereği sübjektiftir; bazen azalır, bazen çoğalır, bazen de yanıltıcı olabilir. Bu yüzden sevginin kalıcılığı, yanına alacağı yoldaşa bağlıdır.
​Saygı: Sevginin Güvenli Limanı
​Saygı, sevginin üzerine inşa edildiği zemindir. Birine duyduğunuz sevgi fırtınalı bir denize benziyorsa, saygı o denizi çevreleyen sağlam kıyılardır. Saygı; bir başkasının varlığına, sınırlarına, düşüncelerine ve en önemlisi onuruna duyulan derin bir farkındalıktır.
​"Sevginin bittiği yerde saygı devreye girerse, o ilişki hala onurludur. Ancak saygının bittiği yerde sevgi, sadece bir alışkanlıktan ibaret kalır."
​Neden Bir Arada Olmalılar?
​Bir ilişkide sevgi olup saygı yoksa, o sevgi zamanla mülkiyetçiliğe ve baskıya dönüşür. "Seni sevdiğim için bunu yapıyorum" bahanesi, saygısızlığın kılıfı haline gelir. Öte yandan, saygı olup sevgi yoksa, o ilişki mekanik ve soğuk bir protokolden öteye gidemez.
​Sevgi yumuşatır, saygı korur.
​Sevgi yakınlaştırır, saygı mesafe bırakır. (Ve o mesafe, tarafların nefes almasını sağlar.)
​Sevgi heyecandır, saygı ise istikrardır.
​Sonuç
​Gerçekten "anlamlı" bir hayat yaşamak, sadece çok sevilmekle değil, aynı zamanda varlığımızın saygı görmesiyle mümkündür. Sevgi kalbin diliyse, saygı aklın nezaketidir. Bu iki kanadı dengede tutabilenler, insan ilişkilerinin en yüksek mertebesine ulaşırlar. Unutmamak gerekir ki; sevgi büyütür, ancak saygı yaşatır.

TATİL ZAMANI EVLATLARI ÇALIŞTIRMANIN YARARLARI
Yaz tatilleri çocuklar için sadece dinlenme ve eğlenme dönemi değil, aynı zamanda hayatın gerçek ritmini tanımak için eşsiz bir fırsat penceresidir. Bir çocuğun veya gencin, yaşına uygun bir işte çalışması, akademik eğitimin veremeyeceği bir "hayat okulu" diploması sunar.
İşte yazları çocukları (pedagojik sınırlar dahilinde) bir işe yönlendirmenin sağladığı çok yönlü faydalar:
1. Finansal Okuryazarlık ve Paranın Değeri
Çocuklar, ebeveynlerinden harçlık aldıklarında paranın kaynağını genellikle "sonsuz bir musluk" olarak görürler. Ancak kendi emekleriyle kazandıkları ilk ücret, bu algıyı kökten değiştirir.
•   Emeğin Karşılığı: Bir oyuncağın veya bir ayakkabının kaç saatlik çalışma gerektirdiğini hesaplamaya başlayan çocuk, tüketim alışkanlıklarını sorgular.
•   Bütçe Yönetimi: Kısıtlı bir geliri yönetmek, biriktirmek ve önceliklendirmek gibi temel finansal beceriler bu dönemde filizlenir.
2. Özgüven ve Sorumluluk Bilinci
Bir iş yerinde kendisine bir görev tanımlanması, çocuğa "ben de toplumun işleyen bir parçasıyım" hissini verir.
•   Başarı Duygusu: Verilen bir görevi layığıyla tamamlamak, çocuğun öz yeterlilik algısını güçlendirir.
•   Disiplin: Sabah vaktinde kalkmak, iş kıyafetine özen göstermek ve belirli bir hiyerarşiye uyum sağlamak, içsel disiplini geliştirir.
3. Sosyal Beceriler ve İletişim (Soft Skills)
Okul ortamı genellikle aynı yaş grubundan ve benzer sosyo-ekonomik çevreden gelen çocuklarla sınırlıdır. İş hayatı ise bu fanusu kırar.
•   Farklı Karakterlerle İletişim: Zor bir müşteriyle başa çıkmak veya farklı yaşlardaki iş arkadaşlarıyla iş birliği yapmak, çatışma yönetimi becerilerini geliştirir.
•   Empati: Hizmet sektöründe kısa bir süre çalışan çocuk, garsonlara, kuryelere veya temizlik görevlilerine karşı ömür boyu sürecek bir empati ve saygı geliştirir.
4. Zaman Yönetimi ve Planlama
Yaz tatilinin uçsuz bucaksız boşluğu bazen çocuklarda tembelliğe ve ekran bağımlılığına yol açabilir. Bir işin varlığı, günü yapılandırır.
•   Verimlilik: Çalışan çocuk, geri kalan kısıtlı vaktini (oyun, arkadaş, aile) çok daha kaliteli ve planlı kullanmayı öğrenir.
•   Ataletle Mücadele: Üretken bir meşgale, depresif ruh halini ve can sıkıntısını ortadan kaldırır.
5. Mesleki Eğilimleri Keşfetme
Yaz işleri, profesyonel hayatın provasıdır. Çocuk neyi sevdiğinden ziyade, bazen neyi sevmediğini anlayarak gelecekteki kariyer planlamasında hata yapma payını azaltır.
•   Sektörel Tanıma: Bir mimarlık ofisinde getir-götür yapmak ile bir tamirhanede çıraklık yapmak, çocuğun yeteneklerini ve ilgi alanlarını test etmesini sağlar.
Dikkat Edilmesi Gereken "İnce Çizgi"
Bu sürecin faydalı olabilmesi için çocuğun istismar edilmemesi, iş güvenliğinin sağlanması ve işin çocuğun fiziksel/ruhsal gelişimine uygun olması şarttır. Amaç ağır yük taşıtmak değil, sorumluluk yüklemektir.
Özetle: Yazın çalışan çocuk; alın terini tanır, sosyal zekasını parlatır ve hayata akranlarından birkaç adım önde başlar.

"Kişi; kendinden bilir işi.."

Senede 1 Ay Ramazanı hatirliyoruz ama dürüstlüğü, gayreti, yardim severligi kısacası insanoğlu olmanın değerlerini hakiki bir şekilde hatırlıyor muyuz ?

     İyi niyeti kalbinden; yararlı olmayı zihninden eksik etmeyen insan için huzura kavuşma tez gerçekleşir.

"Doğduğu yerde hatırı olmayan insanlar, yelin savurduğu saman gibi özsüz ve bahtsız insanlardır..."

*Kimseye kendini hatırlatmak için çabalama.
Gerçekten seni seven sebepsiz arar sorar..*

Sessizliği seçen zaten herşeyi söylemiştir.

...İnsanlar uykularındaki kadar masum, çocukları kadar yalın, yaşlılar kadar dingin yaşasalar zamanı, acı, dünya haritasından silinir, herkes her sevinci aynı incelik ve içtenlikle hak ederek yaşardı...

İnsanın Acısını İnsan Alır ---Şükrü Erbaş

    Hukuken hakkı olanı, vicdanen hak kabul etmeyen kişi, büyük sınavı kazanma yolunda en büyük adımı atmış olsa gerek.

   Adaleti samimi olarak isteyenler, sadece hakkı olanı alarak adaletin yerine gelmesine katkı sağlarlar.