Sevdiğimiz Şiirler

Kara Haber

Ellerin yurdunda çiçek açarken
Bizim ile kar geliyor kardeşim.
Bu hududu kimler çizmiş gönlüme?
Dar geliyor, dar geliyor gardaşım.

Güzel olmuş sıra sıra söğütler,
Dağ ardında unutulmuş şehitler.
Hürriyete seymen giden yiğitler,
İki gidip bir geliyor gardaşım.

Üç aylık bebekler tutldu taşa,
Düşmanlar geriden eyler temaşa.
Yaratan böylesin vermesin başa,
Zor geliyor, zor geliyor gardaşım.

Abdurrahim Karakoç

Bir Gün Anlarsın 
 
Uykuların kaçar geceleri
Bir türlü sabah olmayı bilmez
Dikilir gözlerin tavanda bir noktaya
Deli eden bir uğultudur başlar kulaklarında
Ne çarşaf halden anlar, ne yastık
Girmez pencerelerden beklediğin aydınlık
Kapanır yatağına çaresizliğine ağlarsın
Onun unutamadığın hayali
Sigaradan derin bir nefes çekmişcesine dolar içine
Sevmek ne imiş bir gün anlarsın
Bir gün anlarsın aslında her şeyin boş olduğunu
Şerefin, faziletin, iyiliğin, güzelliğin
Gün gelir de sesini bir kerecik duymak için
Vurursun başını soğuk taş duvarlara
Büyür gitgide incinmişliğin, kırılmışlığın
Duyarsın
Ta derinden acısını çaresiz kalmışlığın
Sevmek ne imiş bir gün anlarsın
Bir gün anlarsın ne işe yaradığını ellerinin
Niçin yaratıldığını
Bu iğrenç dünyaya neden geldiğini
Uzun uzun seyredersin de aynalarda güzelliğini
Boşuna geçip giden yıllarına yanarsın
Dolar gözlerin için burkulur
Sevmek ne imiş bir gün anlarsın
Bir gün anlarsın tadını sevilen dudakların
Sevilen gözlerin erişilmezliğini
O hiç beklenmeyen saat geldi mi
Düşer saçların önüne ama bembeyaz
Uzanır gökyüzüne ellerin
Ama çaresiz
Ama yorgun
Ama bitkin
Bir zaman geçmiş günlerin uykusuna dalarsın
Sonra dizilir birbiri ardınca gerçekler acı
Sevmek ne imiş bir gün anlarsın
Bir gün anlarsın hayal kurmayı
Beklemeyi
Ümit etmeyi
Bir kirli gömlek gibi çıkarıp atasın gelir
Bütün vücudunu saran o korkunç geceyi
Lanet edersin yaşadığına
Maziden ne kalmışsa yırtar atarsın
O zaman bir çiçek büyür kabrimde kendiliğinden

Seni sevdiğimi işte o gün anlarsın
 
Ümit Yaşar Oğuzcan 

Küsmek Bize Yakışmadı

Sen bana toz kondurmazken,
Küsmek bize hiç yakışmadı.
Ben senin üzerine titrerken,
Küsmek bize hiç yakışmadı.

Evimiz gömüldü sessizliğe,
Sen o köşede, ben bu köşede.
Bu gece yattık ayrı yerlerde,
Küsmek bize hiç yakışmadı.

Bu sabah bir günaydını esirgedin,
Çay mı beni içti, ben mi çayı içtim bilemedim.
Ben bu küsme işini sevmedim,
Küsmek bize hiç yakışmadı.

Niye küstük hiç bilmiyorum.
Suç bende ise, özür diliyorum.(sende biliyosun) :
Ben senin üzülmeni istemiyorum.
Küsmek bize hiç yakışmadı.

Hiç ara vermeyelim sevgimize,
Gel yine oturalım diz dize.
Neşe gelsin o güzel yüzüne,
Küsmek bize hiç yakışmadı.

Küsmek güzel olsaydı, alırdı sevginin yerini.
Acıdan başka ne verebilir ki.
Yaşayalım doya doya sevgimizi.
Küsmek bize hiç yakışmadı.

Sen bana ben sana hiç kıyamazken,
Bu hayatı dolu dolu yaşamak varken,
Birbirimizi bu kadar çok severken,
Küsmek bize hiç yakışmadı

 
   h.n.a.

Elimde bir umut makası
Kesiyorum hüzünleri
Yeni bir oyun buldum kendime
Her sabah uyanıp akşam geleceğinden emin yaşıyorum
Hiç üzülmüyorum güneş batarken de
Nerdeyse gelir diyorum
Nerde oluğunu bilmeden
Nerde olduğunu bildiğim zamanlar bile
İnanıyorum geleceğine
Hani o vakit oluyor ya
Akşamın ışıklarının da bittiği o an
Herhalde gelmez diyorum
Dedikten sonra üzülmüyorum sanma
Ama sadece o kadar süre üzülüyorum
Sadece o kadar......
                      Ceyhun Yılmaz

Ben Ölürsem Akşamüstü Ölürüm

Ben ölürsem akşamüstü ölürüm 
Şehre simsiyah bir kar yağar 
Yollar kalbimle örtülür 
Parmaklarımın arasından   
Gecenin geldiğini görürüm 

Ben ölürsem akşamüstü ölürüm 
Çocuklar sinemaya gider 
Yüzümü bir çiçeğe gömüp 
Ağlamak gibi isterim 
Derinden bir tren geçer 

Ben ölürsem akşamüstü ölürüm 
Alıp başımı gitmek isterim 
Bir akşam bir kente girerim 
Kayısı ağaçları arasından 
Gidip denize bakarım 
Bir tiyatro seyrederim 

Ben ölürsem akşamüstü ölürüm 
Uzaktan bir bulut geçer 
Karanlık bir çocukluk bulutu 
Gerçeküstücü bir ressam 
Dünyayı değiştirmeye başlar 
Kuş sesleri, haykırışlar 
Denizin ve kırların 
Rengi birbirine karışır 

Sana bir şiir getiririm 
Sözler rüyamdan fışkırır 
Dünya bölümlere ayrılır 
Birinde bir pazar sabahı 
Birinde bir gökyüzü 
Birinde sararmış yapraklar 
Birinde bir adam 
Her şeye yeniden başlar

Ataol Behramoğlu

Çok Sevdim Bir Zamanlar, Seviyorum Yine de

Çok sevdim bir zamanlar, seviyorum yine de
Alıp başımı gitmeyi yollar boyunca
Seyretmek bir bozkır akşamını camından bir otobüsün
Masal şehirlerini geçerken hızla

Çok sevdim bir zamanlar, seviyorum yine de
Ürpertili, sımsıcak tenini kadınların
Salmak serin sulara gövdemi
Düşüp gitmek ardına şiirin ve aşkın

Çok sevdim bir zamanlar, seviyorum yine de
Varolduğumu düşünmeyi, ürpererek...
Karanlık bir odada küçük bir çocuk gibi
Yağmurdan ve yalnızlıktan ürkek

Çok sevdim birzamanlar, seviyorum yine de
Düşüncemi geniş ve sonsuz olanla birleştirmeyi
Hırçın ve ele geçmezce atılgan
Uysal ve usulcacık benim olan şeyi...

Çok sevdim bir zamanlar, seviyorum yine de
Ve hep seveceğim beynim ve tenim varoldukca bu dünyada
Pırıl pırıl olanı, her zaman bir güz diriliğinde
Değişmez ve değişken olanı sonsuzca...

Ataol Behramoğlu

SENİN O GÖZLERİN VAR YA

Beni biraz anlasaydın ne olurdu..
Gecelerim gündüzlerim kayboldu..
Oysa düşlerim vardı içimde yarım kaldı..
Benliğimi benden aldı..
Yaşanacak çok şey vardı aşkına esir kaldı..
Artık sana dönemem ki..

Senin o gözlerin var ya, herşeyi bitirdi..
Yazık ettin geçen günleri..
Hani o verdiğin sözler, yalanmıydı birer birer..
Artık seni sevemem ki..

Aslında seni hiç tanımamışım..
Seni kendime hep yakın sanmıştım..
Zamanla alıştım ben yanlızlığa..

Geceleri uykusuz kalmaya..

Senin o gözlerin var ya, herşeyi bitirdi..
Yazık ettin geçen günleri..
Hani o verdiğin sözler, yalanmıydı birer birer..
Artık seni sevemem ki..

Sen dört mevsim vakti yaşadığım.. (?)
Sen koca bir of çekip hasretle yandığım..
Sokakta gezip haykırdığım biricik sevgilim..
Boşa mı geçirdik bir ömrü İstanbul kıyılarında..
Sen gittin ben gidemedim..
Sen unuttun ben unutamadım..
Ben unutamadım..

Senin o gözlerin var ya, herşeyi bitirdi..
Yazık ettin geçen günleri..
Hani o verdiğin sözler, yalanmıydı birer birer..
Artık seni sevemem ki..

                                               Koridor

BOZKIRDAKİ AĞAÇ

Ben bozkırdaki ağaç
Sen uzakta akan su
Özlemi yüreğimi
Yüzyıllardır yakan su..

Bir ağılı bekleyiş
Ki tükenmez bir türlü
Ne duam işitilir
Ne söylediğim türkü..

Kavrulmuş dallarımdan
Haber etsinler diye
Nice kuşlar uçurdum
Dönmediler geriye

Ya seni bilmediler
Ya unuttular beni
Kuru değnekler ile
Hep bir tuttular beni..

SEN UZAKTA AKAN SU
BEN BOZKIRDAKİ AĞAÇ
DUY ARTIK ÇIĞLIĞIMI
TOPRAĞIM SANA MUHTAÇ!!

Kıraç

Aşk İki Kişiliktir

Değişir rüzgarın yönü,
Solar ansızın yapraklar;
Şaşırır yolunu denizde gemi,
Boşuna bir liman arar.
Gülüşü bir yabancının,
Çalmıştır senden sevdiğini;
İçinde biriken zehir,
Sadece kendini öldürecektir;
Ölümdür yaşanan tek başına
Aşk iki kişiliktir.

Bir anı bile kalmamıştır,
Geceler boyu sevişmelerden;
Binlerce yıl uzaklardadır,
Binlerce kez dokunduğun ten;
Yazabileceğin şiirler,
Çoktan yazılıp bitmiştir;
Ölümdür yaşanan tek başına,
Aşk iki kişiliktir.

Avutamaz olur artık
Seni bildiğin şarkılar;
Boşanır keder zincirlerinden
Sular tersin tersin akar;
Bir hançer gibi çeksen de sevgini
Onu ancak öldürmeye yarar:
Uçarı kuşu sevdanın
Alıp başını gitmiştir;
Ölümdür yaşanan tek başına,
Aşk iki kişiliktir.

Yitik bir ezgisin sadece,
Tüketilmiş ve düşmüş, gözden.
Düşlerinde bir çocuk hıçkırır
Gece camlara sürtünürken;
Çünkü hiç bir kelebek
Tek başına yaşayamaz sevdasını,
Severken hiçbir böcek
Hiç bir kuş yalnız değildir;
Ölümdür yaşanan tek başına,
Aşk iki kişiliktir.

Ataol Behramoğlu

GİZLİCE SEVGİLİM
Rüyalar bile geceleri bekler
Gizlice görünmek için
Yüreğimdesin, saklısında içimin
Gizlice sevgilim

Kimse bilmesin üzgünlüğümü
Taşırım ölümüm gibi bu duyguyu
En gizli kuytularında ömrümün
Bir yer var gizlice sevgilimin uyuduğu

Gizlice sevgilim, yaşam kadar acı
Canımı tutuşturan özlem gibi
Özlüyorum derin yokoluşta
Gizlice sevgilimi
 ATAOL BEHRAMOĞLU

HERŞEY ŞİİRDİR
 Her şey şiirdir, uğultusu rüzgarın
Bir ırmağa usulcacık yağan kar
Her gece okunan bir dua çocuklukta
Gökyüzünde bölük bölük turnalar

Her şey şiirdir, sevinç ve kader
Dünyada olmak duygusu...
Kıyıda, ıssız kayalarda
Kendi başına ışıldayan su

Her şey şiirdir, şimdi, şu anda
Ak kağıt üstünde dolanan elim
Karşıki avluda salınan söğüt
Yandaki odada uyuyan bebeğim

Her şey şiirdir, çağrısı aşkın
Bahar toprağından yükselen tütsü
Umut ve acı, başlayan ve biten,
Yağmurun ve akıp giden hayatın türküsü

Her şey şiirdir ve bir gün belki
İlk aşkım, ilk göz ağrım şiir
Koynunda ona yazdığım mektuplar
Bir yerlerden çıkıp gelecektir... 
 ATAOL BEHRAMOĞLU

Aşkım İsyandır Benim

yanarım; öyle bakma yüzüme yağmur gibi
dağıt kalbini saran hasret bulutlarını
parlasın gözlerinde sonsuzluk usaresi
dalgınlık evlerinin en güzel melikesi
sevemem, tozlu raflar arasına girmeden
çöllerim kandır benim
sevemem, karanlığı bir daha devirmeden
aşkım isyandır benim

Nurullah Genç

DİNLEDİĞİ ŞARKIYA
 gözlerinin renginden almışsa ahengini
ruhum nasıl unutur gözlerinin rengini
uzaktan bakıyorun O'na hep yeşil yeşil
bu vehimli muamma parlıyor ışıl ışıl
yanıyor nağmelerin bedevî kanatları
şahlandı obamızın doludizgin atları
bir kum saatindeyim, yine tuttu kan beni
çile bülbülüm çile feryadıyla ân beni
binlerce ok ağlıyor kırdığımız yay için
yıldızlar dökülüyor tutulan her ay için
bu kuzgun vadisinde yanelim korkuları
Dede'den dinleyelim en güzel şarkıları
musıkî bahçesidir tende lisan-ı fıtrî
asîl bahçıvanıdır o hanede, o Itrî
endamını tasvire gücü yetmez tarifin
kuşları uçuşuyor gökte Hacı Arif'in
kumlara gömülmeden kervan, gönül çağında
telâfisi imkânsız nağmeler tuzağında
akmasın yüzümüze kötürümler pınarı
devirdik, o devrilmez zannedilen çınarı
yeşil yeşil bakamaz, kırmızıdır gözlerim
öteye varsam bile, O'nu yine özlerim
dinlediği şarkılar, arayıp bulun beni
gülümün gözlerinde şehzâde kılın beni

Nurullah Genç

merhaba balım,
merhaba hayırsızım,vefasızım
karanlık gecemi aydınlatan tek yıldızım
bak yine sana yazıyorum
ben ancak seni düşününce duygulanıyorum.
sana ağlıyorum,karanlık gecelerde
ve hep senin ismin geçiyor şiirimdeki hecelerde

merhaba balım,
merhaba hayırsızım,vefasızım
beni sensiz bırakıp gidenim
gidince birdaha dönmeyenim
beni aşkına esir edenim
bir ben başaramadım senin gibi olmayı
bir ben başaramadım,arkama bakmadan çekip gitmeyi
şimdi ne söyleyebilirim ki;sana
hangi kelimeler anlatır yüreğimdeki acıyı
içimdeki nefreti
ve hangi vuslat bitirir
bitmek bilmeyen bu bekleyişi

merhaba balım
merhaba hayırsızım,vefasızım
aşkı bilenim değil,bildirenim
derdi çekenim değil çektirenim
sonrada arkasına bakmadan çekip gidenim
sevgimi yeni bir hevese terk edenim

elvada balım,
elveda hayırsızım,vefasızım
anladım ki acılar insanı olgunlaştırırmış
ve insan çok sevince aldatılırmış
hangi seven bu cefayı yaşatır
demek ki senin sevdan yalanmış
beni benden çok sevişin
sensiz olamam deyişin
hepsi oyunmuş oynanmış
bana vurduğun her darebe sevgimi yitirdi
geriye kalan ufacık izi de
işte bu "ELVEDA" bitirdi

yazan:arkadaşın biri