ARKADAŞLAR lütfen bana yardımcı olun .Çok çaresizim.Bu sene okula başlayan bir oğlum var 6 yaşında .Senenin başından beri öğretmeni hareketleri konusunda şikayetçi,ayağa kalkmalar,başka öğrencilerin dikkatini çekmesi v.s çok üzülüyorum .Acaba hiperaktif bir çocuk mu diye kendi çocuğumdan bile şüphe ettim .Çünkü evde böyle bir çocuk değil ,söz dinleyen bir çocuk .Neyse bu şikayetler üzerine RAMa bile gittim,normal bir çocuk olduğunu zeka seviyesininde yaşıtlarına göre üst seviyede olduğunu söylediler,hatta öğretmeniyle fazla görüşmememizi de istediler.Dün akşam çocuğu babsı almaya gitmişti ,okuldan çıkarken yine öğretmeni çocuğun yanında şöyleydi, böyleydi diye söylenmiş,hatta biraz kulaklarını çekmek için izin istiyorum demiş.Diğer öğretmenleri de katmış olayın içine şikayetçiler diye.Babası da sizin de tahmin ettiğiniz gibi eve gelince nedendi niçindi diye oğlumla konuşmaya çalıştı.Artık bizi utandırıyorsun yarın okula gitmeyeceksin dedi .Ve göndermedi de.Sınıf mevcudu 21 ,ders durumu çok iyi.Elat lar biter bitmez olayı kavradı.neden böyle yaptığını sorduğumda da yapmıyorum diyor,parmak kaldırıyorum bana izin vermiyor diyor.Bugünde beni o okuldan alın diye ağlamaya başladı.Kendimi hiç bu kadar çaresiz hissetmemiştim. Uyuyamıyorum,çözümde bulamıyorum daha fazla ne yapabilirim ki,amacım kimseyi suçlamak değil sadece çare. Fikirleriniz benim için çok önemli.Şimdiden teşekkür ederim.
Öğretmenimizin sizinle konuşmak istemesi bir sorun olduğunun ifadesidir.Fakat sınıf ortamını tam olarak bileyeceğimizden bu konuda yanlış anlaşılmalara ve yorumlara sebebyet vermemek için kendi sınıfımda benzer sorunları nasıl çözdüğümü açıklamak istiyorum..
İlk olarak çocuğuyla ilgilenen bilinçli bir veli olduğunuz için,bu konuda muzdarip bir öğretmen olarak size teşekkür ederim.
Sene başında bir türlü hareketlerini kontrol edemediğim,sınıf atmosferini olmsuz etkileyen bir öğrencim vardı.İlk haftalar çok uğraştım.Velisiyle görüşmek istedim amacım çocuğun her hangi bir sağlık probleminin olup olmadığı ya da son günlerde olumsuz etkilendiği bir durumun olup olmadığını öğrenmekti.Ama velisiyle görüşmek nasip olmadı..
Çocuğun belli bir sorumluluk alması ve buna odaklanması ona olumsuz davanışlarını unutturuyor yada yapmasına imkan vermiyor.Bu öğrencime şöyle bir görev verdim..Sabah okula gelirken,lojman kapımdan çantamı alıyor.(Lojman ile okul aynı bahçe içinde.)Öğrenciye asistanım olduğunu söyledim.Asistan olarak sabah sınıfa geldiğimde o gün gelmeyenleri söylemesini,teneffüste arkadaşlarına göz kulak olması gerektiğini,birbirini üzenleri kibarca uyarması gerektiğini bununda asistanlık görevi olduğunu söyledim.Çocuk bu davranıştan mutlu olmaya başladı.Asistanın 2.öğretmen olduğunu,davranışları ile bir öğretmen gibi davranmasının doğru olacağını açıkladım.Bazan olumsuz bir davranış yaptığımda yanıma çağırıp,kulağına öğretmen gibi davranmıyor,görevini ihmal ediyorsun diye ikazda bulunuyordum...Öğrencimden zamanla bundan mutlu olmaya ve yavaş yavaş olumsuz davranışlarını terketmeye başladı.Sınıfın en iyi örnek öğrencilerimden biri.Şimdi gerçek manada asistanım gibi.Her an yanımda hazır ve nazır...
Biraz zaman,biraz sabır ve buna ilave edilecek sevgi ile sorunlar çözülür bence..Okulda öğretmeni de buna benzer bir süreci uyguluyordur sanırım.
Çocuğunuza onu sevdiğinizi daha fazla hissettirin,ona güvendiğinizi,çok değerli olduğunu hissettirin.Bunu daha fazla isteklerini yerine getirme ya da hediyeler alma anlamında söylemiyorum..Onu anlama,dinleme ve onunla arkadaş olmanız manasında söylüyorum.Çocuğunuzda sizin,sevgi güvenine layık olmakiçin bu davranışlarından vaz geçecektir...
Duyarlı velilerle eğitim daha güzell..teşekkürler...
