Arkadaşlar yazdıklarınızı okudum ve bikaç gün önce beni güldüren bi olayı paylaşmak istedim söylenenleri örneklemesi için :
Kader adlı çok tatlı ve çok akıllı bir kız öğrencim var. Ve Kader, heceleri birleştirerek anlamlı okuma yapabilen bir öğrencim aynı zamanda.
Bikaç gün önce " Kaya ile Oya" metnini okutturuyordum Kader'e. Heceleri birleştirerek, seri bir şekilde okudu. Sonra ben 1-2 dakika yanından ayrılıp, diğer öğrencimin yanına gitmiştim. Geri döndüğümde tekrar baştan başlamasını istedim okumaya.
Kader ne okudu dersiniz?
Başlıktan başladı okumaya:
- Taş ile Oya

Ben önce anlamadım, tekrarlattım.Sonra harflere bakıp okumasını söyleyince
- Anam , Kaya ile Oya Öğretmenim, dedi

Düşünün ki, bu benim anlamlı okuma olayını kavramış en iyi öğrencilerimden biri ve harflere bakarak rahatlıkla okuyabildiği kelimeyi bile zihninde şifreleyerek ezberden okumayı tercih ediyor

İşte, mininklerimizin zihninin neye meyil ettiğinin en açık ispatı

Küçük bi farkla:
Bizim Kaya, Kader'in zihninde " taş " olarak, yazılışta farklı, maddeten aynı bi kavrama dönüştü
