Tebrik ederim öğretmenim.İnşallah nice başarılara.Paylaşırsanız memnun oluruz.
Paylaşırım tabi öğretmenim.
Canım Öğretmenim,
Küçüktüm, ufacıktım titreyen ellerimden tuttuğunda… Nefesimin kesildiği o anı hiç unutamam öğretmenim. Ürkek gözlerimi yüreğimi delip geçen gözlerine diktiğim o an… Durmuştu sanki dünya…
Aslında önceleri camdan bakardım okula gelişine, gidişine…Tanımıyordum seni. Kimdin, nasıl biriydin acaba? Ama öğrencilerine bakışını, onlara sarılışını gördükçe imrenirdim. Onların yerinde olmak isterdim. Taa o zamanlar, kim bilebilirdi ki bir gün benim hayatımın rehberi olacağını?
Okuttun, eğittin bizi. Sevgiyi, sevmeyi öğrettin. Sen hep yol göstericiydin, son karar bizimdi. Çocuk gibi görmedin bizi, oturdun dertleştin de. Yeri geldi, sen çocuk oldun. “Siz bir bireysiniz.” derdin hep. En güzeli, insan olmayı öğrettin.
Aslında ne zordu senin işin. Baktıkça üzülürdüm, ama elimden çok da bir şey gelmezdi ki… Yanmayan sobalar, kırık camlar, eksik araçlar, ilgisiz insanlar… Hiç yılmadın öğretmenim. Bir insan bu kadar sabrı nerden bulabilirdi ki? Şaşılacak bir şeydi… Hiç yorulmazdın sen, üşenmezdin. Senin her şeyin öğrencilerindi, bilirdik. Yüzümüzde en ufak gülümseme kırıntısı görsen dünyalar senin olurdu. Acaba senin hiç mi derdin yoktu ki? Hissetmezdik öğretmenim, hissettirmezdin.
Varlığın pek çok şey kattı hayatıma. Beni inşa eden, ben olmamı sağlayan mimarlardan biri de sensin öğretmenim. Eğer ben bu gün mesleğime bu kadar bağlıysam, bu kadar seviyorsam okulu, çocukları, hepsi senin sayende… Bana her “öğretmenim” dendiğinde aklıma sen geliyorsun hala. Burnumun direği sızlıyor… Özlüyorum!
Ve bir şey daha söyleyeyim mi öğretmenim? Bazen senin gibi davranırken buluveriyorum kendimi. Düşünüşüm bile aynı oluyor bazen. Şaşırıp kalıyorum, ama mutlu da oluyorum. Bu kadar içime işlediğine de inanamıyorum.
Öğrencilerime de anlatıyorum seni uzun uzun. Yaptıklarını, yapmak istediklerini, bir türlü imkan bulup yapamadıklarını... Bir bilsen nasıl da merak ediyorlar seni. Keşke gelip görebilsen onları. Keşke onlar da benim öğretmenimi görebilseler…
Nasıl da özledim seni.. Yakın bir zamanda görüşebilir miyiz bilmem ama, ne zaman “öğretmen” kelimesi geçse gözümün önündesin. Sen hep benimlesin. Hayatımın rehberisin.Seni çok seviyorum öğretmenim. Ve üzerimdeki tüm emeklerin için sonsuz teşekkürler edip ellerinden öpüyorum.
Özlem GÜNDOĞDU
