bugün öğretmenlik hayatımın en büyük imtihanını verdim. Bir öğrencime önüne dön diye başına hafif vurmam sonucu çocuk kafasını sıraya vurmuş fakat ben görmedim.Burnu kanamıştı ve ertesi gün veli okula gelip olmadık hakaretler edip o kadar çok moralimi bozduki.Çocuğu alıp özel bir hastaneye götürdük ve çok şükür birşey çıkmadı ama ben öldüm öldüm dirildim. Hele içimde kopan buhranları anlatmaya kelimeler yetmez. Bu sene bana çoooook zor geçecek bu 1. sınıflarla.....
Geçmiş olsun sayın hocam.
bu durumları yaşamamak için en güzeli kızsak bile sabır.
Fiziksel temas bazen sonuç olarak üzer. Sadece velinin gelmesi değil, Baygınlık olur, Kanama durmaz...
Allah beterinden saklasın. Çocuklarımıza da bizleri duyup anlama anlayışını ihsan etsin...amin...